ถูกสอนให้เป็นลูกจ้างเป็นหลัก ตอนนี้ดีหน่อย สอนให้เป็นผู้ประกอบการทำธุรกิจ แต่ไม่มีใครสอนให้เป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลง (Change agent) ไม่มีใครสอนให้คนรู้สึกว่าต้องทำอะไรสักอย่างกับปัญหาที่เกิดขึ้น และสอนว่าต้องมองอย่างไร ต้องมีทักษะอย่างไร …

ฉะนั้นเรื่องนี้มันชัดเจนว่า ระบบการศึกษานั้นสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นสายพานต่อเข้าภาคธุรกิจเป็นหลักใหญ่ ….

มีน้อยๆมากๆที่ เป็นระบบที่ทำให้นักศึกษา รู้จักตัวเอง รู้จักสังคม ตอบแทนสังคมที่ให้โอกาสเราได้เรียน โดยเฉพาะเจ้าพวกที่เรียนในมหาวิทยาลัยของรัฐบาล

อย่างไรก็ดี ผมเชื่อว่านักศึกษาจำนวนมากอยากออกมาทำอะไรแบบนี้ แต่ความอยู่รอดของชีวิตและครอบครัวก็เป้นเรื่องที่สำคัญกว่าแน่นอน ฉะนั้นอาจเป็นการณ์ยากมากๆที่จะสามารถทำให้เกิดหลักสูตรหรือโปรแกรมพวกนี้ เพราะจะขาดคนเรียน เนื่องจากการเรียนเป็ฯการลงทุนแบบหนึ่ง ถ้าเกิดเราเรียนไปแล้ว ไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ก็ยากที่จะมีคนสนใจเรียนเรื่องนี้อย่างจริงจัง

มันอาจจะมีสองทางเลือก คือ อันแรกต้องไปแก้ที่ตลาดงานกิจกรรมเพื่อสังคม ให้มีคนซื้องานกิจกรรมเพื่อสังคมจริงๆ ให้งานเพื่อสังคมมีคุณภาพจริงๆ จะได้มีความต้องการที่มีกำลังซื้อ จ้างเด็กที่สนใจทำเรื่องอย่างนี้มาทำงานอีกทีหนึ่ง …. เพื่อจะได้เหนี่ยวนำให้ นักศึกษาที่มีความสนใจ ศึกษาเรียนรู้ และทำกิจกรรมในแนวนี้อย่างเต็มที่ เพราะรู้แน่ว่าจบแล้วมีงานทำ

หรือไม่ก็ ต้องเปิดหลักสูตรระยะสั้น ให้คนทำงานที่มีเวลาน้อยมีโอกาสฝึกทักษะของการเป็น Change Agent หรือทักษะอื่นๆ และร่วมกิจกรรมต่างๆเหล่านี้ได้ โดยที่ไม่ต้องสละเรือลำใหญ่ คืออาชีพหลักของเขา

เราถึงน่าจะสามารถทำให้บัณฑิตทั้งหลายนั้นสามารถตอบแทนสังคมได้ตามสมควร

ขออนุญาตเอาลิงค์นี้ไปแปะที่บล็อคนะคะ

สู้ๆ ค่ะ